Ogródki działkowe na stokach Biskupiej Górki

Historia

                                                                              Ogródki działkowe na stokach Biskupiej Górki

Pierwsze ogródki działkowe (Laubenkolonie) powstały w Gdańsku w 1908 r. na Starych Szkotach (Alt Schottland). Miały być remedium na bolączki trawiące na przełomie XIX i XX w. każde, w mniejszym lub większym stopniu, rozwijające się miasto. Spełniały nie tylko funkcje rekreacyjne – istotnym było, że na ich terenie powstały stosunkowo tanie lokale mieszkaniowe. Nie bez znaczenia było także zapewnienie nowych terenów zielonych na nowych terenach poddawanych urbanizacji, a także fakt, że w przydomowych ogródkach można było uprawiać na własny użytek warzywa i owoce.

Po demilitaryzacji Gdańska obok terenów sportowych czy ścieżek rekreacyjnych, na Biskupiej Górce założono także ogródki działkowe. Największy z nich kompleks (Bischofsberg I) liczył 47 parceli i powstał w 1926 r. Dwa pozostałe zaczęły funkcjonować w kolejnych latach (Bischofsberg II w 1927 r., zaś Bischofsberg III w 1928 r.), ale były już dużo mniejsze: liczyły odpowiednio zaledwie 18 oraz 13 działek.

Były to miejskie kompleksy ogródków działkowych (takich w całym Gdańsku było na przełomie lat 20. i 30. ub. w. łącznie 13) – poza nimi były jeszcze kompleksy będące własności gdańskiego związku działkowców (2) oraz całkowicie prywatne (5). Działki ogrodowe na stokach Biskupiej Górki należały do jednych z najmniejszych – dla porównania warto dodać, że największe kompleksy działkowe znajdowały się na Olszynce (285 parceli) oraz na granicy dzisiejszego Dolnego Wrzeszcza i Zaspy (224 parcel).

Co ciekawe, część działkowców miało za złe władzom miasta, że na założenie ogródków działkowym przeznaczono zachodnie stoki Biskupiej Górki, a nie część wschodnią wzniesienia, skąd rozpościerał się piękny widok na historyczne śródmieście. Pojawiały się także słowa krytyki, że zupełnie niepotrzebnie utworzono trzy osobne, oddzielone od siebie boiskami sportowymi (ponoć niezwykle rzadko użytkowanymi), kompleks działek, zamiast utworzyć jeden, duży. Z drugiej strony te okolice Biskupiej Górki były wówczas nadzwyczaj spokojne – na terenie nowych ogródków działowych można było się poczuć niemal dosłownie jak na wsi.

W 1929 r. ogródki otrzymały nowe nazwy. Bischofsberg I stał się Bergshöhe („Szczyt Góry”), Bischofsberg II – Lieblingsruh (dosł. „Ulubiona Cisza” lub „Ulubiony Odpoczynek”), zaś Bischofsberg III – Sonnental („Słoneczna Dolina”).

Po wojnie nie zniknęły one z powierzchni ziemi. Z biegiem kolejnych lat częściowo uległy degradacji, gdzieniegdzie na ich terenie powstały też większe, murowane obiekty. Zabudowano też okolicę. Na Biskupiej Górce nadal znajdują się niewielkie skupiska altanek (funkcjonują tam Rodzinne Ogródki Działkowe). Także nazwy trzech uliczek, które zostały wytyczone w miejsce dawniej bezimiennych ścieżek między kompleksami, nawiązują do historii tego miejsca: Kolonia Studentów, Kolonia Postępu oraz Kolonia Przyszłość.

Jan Daniluk
– historyk, doktorant na UG, pracownik IPN.  Zajmuje się badaniem historii Gdańska w XIX i XX w. oraz wybranych zagadnień z historii Pomorza Nadwiślańskiego, Kujaw i Prus Wschodnich z lat 1933-1945

– historyk, doktorant na UG, pracownik IPN. Zajmuje się badaniem historii Gdańska w XIX i XX w. oraz wybranych zagadnień z historii Pomorza Nadwiślańskiego, Kujaw i Prus Wschodnich z lat 1933-1945Czytaj więcej na:
http://historia.trojmiasto.pl/Nieznane-oblicze-Wehrmachtu-w-wojennym-Gdansku-n82477.html#tri

Kopiowanie materiałów zamieszczonych na portalu www.biskupiagorka.pl jest dozwolone tylko na użytek własny,
w każdym innym przypadku wymagana jest zgoda redakcji.


Copyright © All Rights Reserved · Green Hope Theme by Sivan & schiy · Proudly powered by WordPress

Polityka prywatnosci